به سوى من آئى ، من نيز با همه كسانى كه دارم به طرف تو مىآيم و در بهترين جائى كه دارى با تو پيكار مىكنم . اگر اين جنگ به پيروزى تو پايان يافت ، غنيمتى بزرگ و هديه‌اى گرانبها به دست خواهى آورد و اگر من پيروز شدم بر تو دست خواهم يافت و شايسته پيشوائى هر دو مذهب و فرمانروائى بر هر دو طايفه ( يعنى مسلمانان و مسيحيان ) خواهم بود . خداست كه هر خواهشى را آسان بر مىآورد و به احسان خود خوشبختى را فراهم مىسازد . هيچ خدائى نيست جز او و هيچ نيكوئى نيست جز نيكى او . » يعقوب ، همين كه اين نامه را گرفت و خواند ، بالاى آن اين آيه را نوشت : « ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِها وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً وَ هُمْ صاغِرُونَ » [ ( 1 ) ] . و نامه را پس فرستاد .

--> [ ( 1 ) ] - آيه 37 از سوره نمل : ( به سوى ايشان بازگرد كه من لشكرى بىشمار كه هيچ در برابرش مقاومت نتوانند كرد ، بر آنها مىفرستم ، و آنها را با ذلت و خوارى از آن ملك بيرون مىكنم . ) ( قرآن مجيد با ترجمه مهدى الهى قمشه‌اى )